بغلم کن خدا...چه باشی چه نباشی...

 

معمولاً آدم ها باید خاکستری باشند. فقط هر چی من نگاه می کنم همه قهوه ای هستیم. در طیف های مختلف.

 

امروز عید فطر است ، یک ماه پر از ریا تموم شده و مردم  از شادی در مصلی ماتحت هایشان را هوا داده اند.

شبکه 5 جشن اولین روزه دختربچه های نه ساله را نشان می دهد و مجید اخشابی می خواند:

یه سیب می خوام، جهیزیه اش زلف کمند
مکنتش دامن پاک...

سیب گندیده نمی خوام، ده نمی خوام صد نمی خوام
جماعت یه دونه می خوام،
اما سیب بد نمی خوام
سیب گندیده نمی خوام

آخی، حیوان کپک زده با اعتماد به نفس از فرط متانت و قناعت داد می زنه: جماعت یه دونه می خوام... صد تا نمی خوام... طفلک حتی جهیزیه ام نمی خواد

روزی نفرت همین دختر بچه ها را نیز بر خواهی انگیخت...

خانم توماسیان عجوزه ای است نیمه- ایرانی، نیمه قبرسی، با موها و البسه ای آراسته. او در ساعات 10 تا 12 صبح به یک کفتار تبدیل می شود و دیوانه وار در سلولی که روزی سونای یک استخر خانگی بوده است، با چند کفتار دیگر می چرخد و کف از دهانش می ریزد.
کفتار توماسیان روسری سرش نمی کند، البته نه به این علت که حجاب بر حیوانات واجب نیست- بلکه زیرا در سفارت کار می کند. بر کفتار مبرهن است که چون احتمالاً چند جفتی از کروموزوم هایش ریشه ایرانی ندارند و می تواند مانتو نباشد ابهت خاصی دارد. سفارت هم فاخر است که حیوانی چنین جدی و کاردان استخدام کرده است. او ترس در دل دانشجوها می اندازد، کفتار یک تروریست است.


*

من در یک شب بارانی جلوی در سفارت - که خانه لاشخور هم در آن است- کشیک دادم و منتظر شدم تا کفتار از خانه اش بیرون آمد. او را در یک گونی انداختم و سوار ماشین کردم و به سه راه افسریه بردم. یک چادر عربی کش دار سرش کردم و روسری ای را به شیوه لبنانی زیر گوشش گره زدم. او را 2 شب در کوچه ول نمودم تا توحشی را که از ما انتظار دارد تجربه کند و حقوقی که به خاطر سختی کار در ایران میگیرد حلالش باشد.

دختر از زندگی نکبت خود خسته شده و تصمیم می گیرد به جایی برود که فضولیت و ایرادگیری کار عمده خلق نباشد. لذا در اولین فرصت به کشور مدرنی می رود. کم کم در می یابد که وقت آزادش را در گوگل به جستجوی جغرافیای ایران پرداخته و دارد عاشق پسر افغانی محله می شود:

1- دختر اسیر نوستالژی، به ایران بر می گردد. ازدواج خوبی کرده ،pmc تماشا می کند و در مواقعی که فشارهای اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و ورزشی زیاد شده یا دچار بحران عدم پیشرفت و پایمال کردن شانس موفقیتش می شود صبر پیشه می کند.

2- دختر سرگردان زندگی را  در غربت به همین منوال می گذراند و یک روز در حالی که در خیابان قدم می زند، ماشین خاکبردار به کشتی پرنده کوهستان پارک شادی تبدیل می شود و او می دود تا سوارش شود و می میرد- وحشتزده!

3- دختر فکر می کند که خوبی یک کشور با شادی هایی که در آن داشته و بدی آن با ظلم هایی که در حقش شده تعریف می شود. بنابراین، مثل بچه آدم در باغچه اش کرم خاکی پرورش می دهد و ماشینش را می فروشد و دوچرخه می خرد و به کلاس دف می رود.